Krótka odpowiedź. Park Güell zaczął się w 1900 roku jako pomysł biznesowy: dzielnica z 60 działek na wzgórzu nad Barceloną, zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego dla Eusebiego Güella. Powstały tylko dwa domy, prace zatrzymały się w 1914 roku, a po śmierci Güella teren przejęło miasto. Jako park publiczny otwarto go w 1926 roku.
Bilety, zwiedzanie z przewodnikiem i wizyty rodzinne
Park Güell: bilet wstępu + audioprzewodnik
4,3· Opinie: 39 963
Jak Gaudí poznał Güella?
Historia zaczyna się w Paryżu. W 1878 roku Eusebi Güell zobaczył na wystawie światowej witrynę, którą Gaudí zaprojektował dla wytwórcy rękawiczek, i zapamiętał młodego architekta. W 1900 roku zlecił mu zaprojektowanie parku.
Jaki był plan?
Pomysł zakładał dzielnicę mieszkaniową z 60 działkami, rozłożoną na wzgórzu i połączoną drogami, z targiem, tarasem i ogrodami. W październiku 1900 roku ruszyło wyrównywanie terenu.
Co zbudowano, a czego nigdy?
Niewiele z dzielnicy. Powstały tylko dwa domy i żaden nie był dziełem Gaudíego. W 1902 roku pierwszy nabywca działki, prawnik Martí Trias i Domènech, poprosił architekta Juliego Batllevella o zaprojektowanie swojej willi.
Z przestrzeniami publicznymi było inaczej. Już 4 stycznia 1903 roku opis z tamtych czasów mówił, że pawilony wejściowe, schody, wiadukty i część wielkiej esplanady są gotowe. Sala Hipostylowa miała być targiem, a ławka z kafelków wokół niej została ukończona w 1914 roku.
Czy Gaudí mieszkał w parku?
Tak. W 1906 roku przeprowadził się do domu wzorcowego z ojcem i bratanicą i mieszkał tam do 1925 roku. W 1907 roku Güell uczynił ze starego Casa Larrard swoją główną rezydencję. Ten duży dom jest dziś szkołą.
Dlaczego prace się zatrzymały?
W 1914 roku prace porzucono. Güell zmarł w 1918 roku, a jego spadkobiercy zaoferowali park miastu. 26 maja 1922 roku rada miejska zdecydowała o jego zakupie, a w 1926 roku Park Güell otwarto jako park miejski.
Jak trafił na listę światowego dziedzictwa?
W 1969 roku park uznano za zabytek. W 1984 roku wpisano go na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W październiku 2013 roku Barcelona zaczęła regulować wejście do strefy monumentalnej i dlatego dziś rezerwujesz godzinę wejścia.
Co zrobić z tą historią?
Weź ją ze sobą. Sala Hipostylowa nabiera sensu, gdy wiesz, że miała być targiem, a puste działki wyjaśniają, dlaczego park przypomina bardziej ogród niż dzielnicę. Przeczytaj co zobaczyć w parku, żeby zaplanować trasę, sprawdź godziny otwarcia i dojazd i zarezerwuj godzinę wejścia na stronie z biletami. Jeśli masz tylko godzinę, zobacz smoka i taras. Jeśli masz cały poranek, dodaj wiadukty.